In België is voor werknemers een uitgebreid sociaal vangnet
voorzien in geval van werkloosheid, overlijden, pensioen en arbeidsongeschiktheid.
Zo is het huidige pensioenstelsel gebaseerd op het principe van
repartitie: de pensioenen van vandaag worden gefinancierd door de
bijdragen van de werkende bevolking.
Omdat nu al bekend is dat steeds minder werknemers voor steeds meer
gepensioneerden zullen moeten instaan, mogen we geen extra gelden
verwachten van de overheid. Als je dus voor je “oude dag”
een toch een aannemelijk loon wil, zul je zelf extra voorzieningen
moeten aanleggen.
Sparen vanuit een zwaar belast netto loon is mogelijk, maar de groepsverzekering
biedt een veel gunstiger regime. Zo levert een loonsuitkering marginaal
een netto resultaat op dat 32,5% vertegenwoordigt van de kost voor
de werkgever. Twee derde gaat dus “verloren” aan sociale
bijdragen en belastingen. Bij een groepsverzekering daarentegen
gaat slechts een derde naar de bijdragen.
Dit betekent dat er, bij investering in een groepsverzekering, twee
maal meer netto overblijft dan bij via loonsuitkering.
|
